Jako twórca straciłem dystans do swojego tworzywa. Nie potrafię dokonać selekcji zdjęć. Cierpieć będzie wy czytelnicy, oglądając te wszystkie foty zrobione przez nas podczas jednego dnia pobytu w Bhaktapurze.

Do Nagarkot pojechaliśmy właściwie wprost z lotniska, trochę dlatego bo chcieliśmy uniknąć przedzierania się przez zatłoczone ulice Kathmandu, a trochę chyba dlatego, by jak najszybciej znaleźć się w górach. Chyba właśnie za nimi tęskniliśmy w ostatnim czasie najbardziej. A tu proszę nadarzyła się okazja zobaczyć najwyższe góry świata Himalaje. Nagarkot położona na 2 tys metrów n.p.m. wioska oferuje podobno jedne z najpiękniejszych i najłatwiej dostępnych widoków na ośnieżone szczyty Nepalu. Nam nie było niestety dane tego potwierdzić, bo przez cały pobyt niebo zasnuwała nam złośliwa mgła.

Transport publiczny

Górska koza

Widoki, w tle złośliwa mgła

Idziemy na spacer – do wędrówki zachęcają nawet przydrożne kamienie

Zwiedzamy wioskę

Wioska c.d.

Przerwa na jogurt

Wieża widokowa o poranku

Niestety z wschodu słońca nici.

To był mój trzeci raz w Nepalu, Marysi drugi, Michasia pierwszy. I na pewno nie ostatni, bo Nepal, przynajmniej jak na Azję, to jeden z lepszych krajów do podróżowania z dziećmi. O czym najlepiej świadczy fakt, że przez 5 dni pobytu spotkaliśmy więcej europejskich maluchów niż przez ostatnie 7 miesięcy jeżdżenia po Indiach.

Choć kraj paraliżuje brak prądu, benzyny, wody i ciągłe strajki to mimo wszystko jest dość bezpieczny, otwarty na turystów, także tych najmniejszych i ma do zaoferowania sporo atrakcji zarówno dla tych, którzy zachwycają się architekturą, jak i dla tych, którzy wolą czas wolny spędzać na łonie natury.
My w każdym razie już wiemy, że do Nepalu trzeba będzie wrócić, choćby po to by obejrzeć świat poza Doliną Kathmandu, do której tym razem się ograniczyliśmy, a już na pewno po to, by ujrzeć Himalaje, które tym razem zasłoniła nam mgła.